hari berganti hari, minggu berganti minggu, bulan berganti bulan....
sdah 83 hari mak aku tinggalkan aku....
makin hari aku makin teruk...kesihatan aku trun mengikut keadaan aku...
makin hari makin truk...sampai aku dh malas dh nk ambik tau.....
nanti xlame lg sure akan sembuh sndiri...
xpun aku akan hilang mata aku sebelah ni.....
hari-hari aku menangis...menangis mengenakan nasib aku...
sampai aku fkir bodohnye aku menangis x hbis2.......
menangis sampai kuar air mate darah pun xde sape nk ambik tau psl aku....
sangat bodoh la aku ni.....
tp aku rase 2 la carenye bg aku tenang.....
ni la satu1nye care tok aku lepaskan perasaan...
tanpa menyusahkan sape2 n mengharapkan sesuatu dr org lain....
aku xske ssahkan kwn1 aku...biar la aku tangung sorg....
biar la aku xde teman pun yg penting aku bleh menangis....
dulu aku terlalu bergantung kepade mak aku...
sekarang aku kene berubah cube belajar hidup sorg...
aku tau aku boleh buat tp aku kene ambik mase....
ambik mase tok aku berubah......
aku menunggu satu hari nanti smua ni akan berubah....
aku akan bersabar, bersabar dan terus bersabar....
smua yg berlaku ni ade hikmah di sebaliknye....
aku harap aku akan kuat utk tempuhi smua ni....
IBA YANG MERINDUI IBU.....
SENTIASA DALAM INGATAN....
~~~~MAK~~~~







